<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>دیدگاه‌ها برای: دشمن‌شاد نمی‌شویم</title>
	<atom:link href="http://doodinghouse.com/1388/06/24/doshman-shaad-nemi-shavim/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://doodinghouse.com/1388/06/24/doshman-shaad-nemi-shavim/</link>
	<description>خانه‌ای ساختم از دود سخن</description>
	<lastBuildDate>Wed, 08 Sep 2010 22:37:02 +0430</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0.1</generator>
	<item>
		<title>با: علی</title>
		<link>http://doodinghouse.com/1388/06/24/doshman-shaad-nemi-shavim/#comment-178</link>
		<dc:creator>علی</dc:creator>
		<pubDate>Sat, 11 Sep 2010 00:00:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://doodinghouse.com/?p=277#comment-178</guid>
		<description>مقدمه ای که در ابتدای متن آوردی به نظرم فوق العاده مهمه. خیلی نکته ی مهمی بود که فرد تصمیمی بگیره و رفتاری بکنه که مال خودشه. این قضیه با توجه به سیطره ی رسانه ای و جریان سازی های سطح جامعه اهمیت زیادی پیدا می کنه. متأسفانه یکی از عوامل رکود بخش قابل توجهی از جامعه ی دانشگاهی ما غفلت از همین امره و باید هر کسی در حد توان خودش در توجه دادن جامعه به اون تلاش کنه.
شاید در دوره ای غافل بودم از اهمیت خودسازی یک یک افراد جامعه و لااقل کسانی که قصد دارند وارد گردونه ی قدرت بشند.امروز اهمیت این قضیه بیش از پیش برام روشن شده.
مطالبی که در مورد نقد و انتقاد گفتی تا حدود زیادی درستند ولی باید توجه داشت نقد و انتقاد در بستر فرهنگ جامعه صورت می پذیره.فرهنگی که تا حدود زیادی شکل دهنده و شکل پذیر از همون خودسازی هاست.اگر این فرهنگ بیمار باشه بهترین تئوری ها هم با شکست مواجه میشند و شاید همین امر علت بسیاری از ناکامی های ما بوده.
باید ریشه ی ناهنجاری های سیاسی امروز جامعه رو تا کشتزار فرهنگ و اخلاق جامعه دنبال کنیم و باور داشته باشیم به این کلام امام که زیان هایی که سردمداران این مملکت به ما رساندند ناشی از ضعف درونی و عدم خودسازی آنهابود.(نقل به مضمون)</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>مقدمه ای که در ابتدای متن آوردی به نظرم فوق العاده مهمه. خیلی نکته ی مهمی بود که فرد تصمیمی بگیره و رفتاری بکنه که مال خودشه. این قضیه با توجه به سیطره ی رسانه ای و جریان سازی های سطح جامعه اهمیت زیادی پیدا می کنه. متأسفانه یکی از عوامل رکود بخش قابل توجهی از جامعه ی دانشگاهی ما غفلت از همین امره و باید هر کسی در حد توان خودش در توجه دادن جامعه به اون تلاش کنه.<br />
شاید در دوره ای غافل بودم از اهمیت خودسازی یک یک افراد جامعه و لااقل کسانی که قصد دارند وارد گردونه ی قدرت بشند.امروز اهمیت این قضیه بیش از پیش برام روشن شده.<br />
مطالبی که در مورد نقد و انتقاد گفتی تا حدود زیادی درستند ولی باید توجه داشت نقد و انتقاد در بستر فرهنگ جامعه صورت می پذیره.فرهنگی که تا حدود زیادی شکل دهنده و شکل پذیر از همون خودسازی هاست.اگر این فرهنگ بیمار باشه بهترین تئوری ها هم با شکست مواجه میشند و شاید همین امر علت بسیاری از ناکامی های ما بوده.<br />
باید ریشه ی ناهنجاری های سیاسی امروز جامعه رو تا کشتزار فرهنگ و اخلاق جامعه دنبال کنیم و باور داشته باشیم به این کلام امام که زیان هایی که سردمداران این مملکت به ما رساندند ناشی از ضعف درونی و عدم خودسازی آنهابود.(نقل به مضمون)</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>با: Hassan</title>
		<link>http://doodinghouse.com/1388/06/24/doshman-shaad-nemi-shavim/#comment-177</link>
		<dc:creator>Hassan</dc:creator>
		<pubDate>Sat, 11 Sep 2010 00:00:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://doodinghouse.com/?p=277#comment-177</guid>
		<description>واجب شد بیایم اینجا و مراتب سپاسگذاری ویژه خود را به خاطر این مطلب اعلام بدارم . این مطلب را باید توی گوشت ها و پوست ها فرو کرد.

نکته ای که من می خواهم یک جایی از این مطلب بگنجانم لحن و استدلالی است که برای انتقاد انتخاب می شود گاهی افراد برای رهایی از &quot;فشار اجتماعی&quot; و &quot;اثبات خود&quot; درست از همان موضع دشمن و با همان لحن اقدام به تکرار حرف های او می کنند و در این کار آنقدر جلو می روند که ناگهان خود را در جبهه ی اجنبی می بینند چنین مواردی را بسیار دیده ایم. 

یکی از روش هایی که از این اتفاق جلوگیری میکند تعیین نسبت خود با دشمن در همان مطلب انتقادی است.
در بیشتر مواقع ترکیبِ یک لحن مناسب با یک توضیح یا کنایه ی ظریف در مورد دشمن، &quot;بیشترین تاثیرپذیری نقد&quot; را با حداقل &quot;هزینه سواستفاده&quot; ممکن می کند. /</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>واجب شد بیایم اینجا و مراتب سپاسگذاری ویژه خود را به خاطر این مطلب اعلام بدارم . این مطلب را باید توی گوشت ها و پوست ها فرو کرد.</p>
<p>نکته ای که من می خواهم یک جایی از این مطلب بگنجانم لحن و استدلالی است که برای انتقاد انتخاب می شود گاهی افراد برای رهایی از &#8220;فشار اجتماعی&#8221; و &#8220;اثبات خود&#8221; درست از همان موضع دشمن و با همان لحن اقدام به تکرار حرف های او می کنند و در این کار آنقدر جلو می روند که ناگهان خود را در جبهه ی اجنبی می بینند چنین مواردی را بسیار دیده ایم. </p>
<p>یکی از روش هایی که از این اتفاق جلوگیری میکند تعیین نسبت خود با دشمن در همان مطلب انتقادی است.<br />
در بیشتر مواقع ترکیبِ یک لحن مناسب با یک توضیح یا کنایه ی ظریف در مورد دشمن، &#8220;بیشترین تاثیرپذیری نقد&#8221; را با حداقل &#8220;هزینه سواستفاده&#8221; ممکن می کند. /</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
