احتمالاً اغتشاش ذهنی‌ای که این روزها گریبانم را گرفته، و در نتیجه خیلی سخت می‌توانم بر روی یک موضوع تمرکز کنم، باعث شده‌است تا کلام این‌گونه نارسا منتقل شود.
این‌که می‌گویم صدور این نامه به درخواست نمایندگان مجلس بوده‌است، از این رو است که برداشت شخصی من این است که اسفندیار رحیم مشائی مهم‌ترین مسئله‌ی روز جمهوری اسلامی نبود و اساسا آن‌قدر اهمیت نداشت که معظم له بخواهند این‌گونه داخل در ماجرا شوند. اما خوب که نگاه می‌کنم می‌بینم مسئله برای مجلس حیثیتی بود. بله. کسی که در این میان احساس خطر می‌کرد مجلس بود نه رهبر انقلاب.
من جایی ادعا نکرده‌ام رهبر امکان ندارد بر اساس نظر شخصی خود اقدام کرده‌باشند، لکن برداشت من از رفتار ایشان در سال‌های گذشته این بوده‌است که در این موضوع از دید حضرت آقا کار به پاره شدن مو نرسیده بود که بخواهند آن را بخیه بزنند.
اما درباره‌ی سوال بعدی فکر می‌کنم واضح توضیح داده‌ام که چرا رهبری مشورت پذیرند و چرا نمی‌توانند تمام تخم‌مرغ‌ها را در سبد یک نفر بگذارند و چرا باید چتر حمایتی‌شان را بر سر تمام نیروهای ملتزم (یا معتقد) به نظام گسترده‌کنند. اما ادعا نکرده‌ام رهبری هر چه نمایندگان بخواهند می‌گویند به روی چشم. از کجا چنین برداشتی کردی؟

- – -

سلام

خواهش می‌کنم. کار لذت‌بخشی بود.

این رو ببینید: «در ماجرای اخیر آقای مشائی اما، بر فرض عدم مداخله‌ی رهبر انقلاب، مجلس هیچ‌گونه امیدی برای تحمیل خواسته‌ی غیر‌قانونی خود به رئیس‌جمهور نداشت. بر همین اساس، احمدی‌نژاد احساس می‌کند “غیر عادلانه” بازنده‌ی بخشی از بازی شده‌است». آخرین جمله‌ی بند دو. این جمله چه معنایی داره؟

معناش این نیست که تنها و تنها فشار نمایندگان مجلس بود که باعث این رفتار رهبر انقلاب شد؟ من فکر می‌کنم این برداشت من، کاملا از ظاهر کلمه‌های -دست‌کم- این جمله بر می‌آد.

به هر حال موفق باشید